Tíminn mínar treinir ævistundir.
Líkt sem kemba' er teygð við tein,
treinir hann mér sérhvert mein.
Skyldi hann eftir eiga' að hespa', spóla
og rekja mína lífsins leið,
láta í höföld, draga í skeið?
Skyldi' ann eftir eiga að slíta, hnýta,
skammel troða, skeið að slá,
skjóta þráðum til og frá?
Skyldi hann eftir eiga mig að þæfa,
síðan úr mér sauma fat,
síðast slíta á mig gat?
Skyldi' ann eftir eiga mig að bæta?
Það get eg ekki gizkað á,
en gamall held eg verði þá.
-
Páll Ólafsson ,